Gastblog #2: Het Party-Archief

“Ouwes, kom je DJ’en vanavond? We hebben nog een plaatjesdraaier nodig! Kom nu naar ons hoofdkwartier.”
                            
Zo kwam het dat ik rond 22:00 op de fiets zat richting het pand van JSE, waar ze al hun plannen bekokstoven. Het is ook de plek waar het zogenaamde Party-archief gevestigd is: een gigantische opslagplek vol decorstukken, kostuums, rekwisieten en relikwieën. Ken je dat laatste shot uit Raiders of the Lost Ark, die loods? Zoiets.

Eenmaal aangekomen belde ik aan. Er werd opengedaan door een ondermaats mannetje met een strak montuur op z'n gezicht.

“Wie ben jij dan?”, vroeg ik. Dit ventje was wel héél klein.

“Je bent te laat, we lopen achter op schema! Haast je!” Hij rende voor mij uit en keek achterom. “Ga je zó naar het feest? Dit kan écht niet!” Ik keek hem verbouwereerd na terwijl hij een trap opsjeesjde en uit het zicht verdween.

Teringzooi

“Dan maar iets in het Party-archief uitkiezen”, dacht ik. Ik stapte nog enigszins verward naar binnen. Het was een grotere teringzooi dan dat ik mij herinnerde. Opblaasboten, paspoppen, strandballen, speakers: elke vierkante centimeter van de hal was bedekt. Ik waadde de rommeljungle in, opzoek naar een gepast tenue.

Na wat een kwartier lopen leek keek ik achterom maar ik zag geen duidelijk pad terug. Waar was ik in godsnaam? Op dat moment hoorde ik van achter een stellage gerommel. Ik snelde vooruit en zag nog zo’n vreemd ventje. Hij deed met één hand push-ups terwijl hij met de andere een biertje in zijn nek goot. Hij keek mij van onder zijn wilde bos haar aan en stopte abrupt: “En wie mag jij wezen?”

“Ik ben de DJ vanavond maar ik hoor dat ik er nog niet goed uitzie. Ik zoek een gekke outfit.”

Wat je me bromt, je ziet er niet uit alsof je er klaar voor bent vanavond!”

Nu was het menens. “Luister chef. Dit overhemd kostte zeker 150, om over de mocassins niet te spreken, ja!”

Hij sprong op, schopte me tegen m’n schenen en rende in één moeite aan me voorbij. “Je snapt er niets van eikel!”, riep de dwerg. Hij sprong over een ballenbak heen en verdween.

ENERGY!

Ik bleef doorploeteren maar nergens vond ik iets waarmee ik m’n voorkomen kon opvijzelen. Er doemde eindelijk een open ruimte op. Daar zat een mannetje met een borstelige snor.

“Hey jij, ik zoek een gek kostuum, waar kan ik er één vinden?”

“Waarom zoek je dat?” vroeg het mannetje.

“Ik moet zo een feest bouwen maar iedereen zegt dat ik er nog niet goed uitzie.”

“Het gaat niet om wat je aan hebt, het gaat om je ENERGY WITHIN! Waar is je ENERGY?”

Net toen ik wilde vragen wat hij in godsnaam bedoelde begon hij een mantra te scanderen: “Als jij danst, dansen de mensen! Als jij sjanst, sjansen de mensen! Als jij ranst, ranzen de mensen!”

Opeens zag ik het licht…SATORI. “Bedankt!”, riep ik terwijl ik me naar de uitgang spoedde. De jongens van Je Suis waren nog steeds nergens te vinden, dus besloot ik om alvast naar de party-locatie toe te rijden. Tot m’n verbazing stonden ze mij daar alle drie op te wachten.

“Waar was je nou Sjaak?”

“Fuggedaboudit, we gaan feesten!”

Je Suis Joris
Je Suis Energy